Haar fantasie heeft al veel vormen aangenomen; via keramiek, hout, tekeningen, tekst en zelfs opera verbeeldt ze verhalen.
Een van haar figuren woont sinds kort in mijn huis: een porseleinen Maxima, die eerder in de tuin van Soestdijk was opgesteld bij een brief aan de koning. In deze brief vertelt een van Ingrid's personages over het leven van de verbeelder, en hoezeer dat onderhevig is aan sociale druk en economische kwetsbaarheid. De brief is een appèl voor herwaardering van makers, een citaat:
"..We leven in een tijd dat iedereen alles moet kunnen kopen. Je koopt kunst of je koopt een beeld bij de Action of de kringloopwinkel. Waar worden de beelden van de Blokker en de Action gemaakt? In China of Indonesië. De mensen die die beelden maken zijn ook beeldhouwers, dat ben ik ook en dat wil ik altijd blijven al moet het voor een bodemprijs. Je kunt een Boeddha van beton van 40 cm kopen voor 25 euro. Ik probeer daar tegen te concurreren want kwaliteit is niet genoeg. Kwaliteit is al bijna kunst en daar gaat het nu niet om, het gaat om een product en dat moet voor een ieder betaalbaar zijn. Excuses dat ik u en uw familie daarvoor als modellen gebruik. De rollen lijken in deze eeuw wel omgedraaid. Anton Beeldenhart wilde een manufactuur oprichten speciaal voor Koning Willem II waarin hoogwaardig, peperduur porselein zou worden geproduceerd. Deze manufactuur is voor de gewone man die een beeld van de koning wil kopen. (...)"

Klik hier en hier voor de websites van Ingrid.