Welkom

Op deze website kun je mijn werk bekijken en achtergrondinformatie erover lezen.

Ik ben Rozemarijn Lucassen. Ik woon en werk in Den Haag en ik maak objecten, installaties, foto's, kleding, sieraden, video's en grafiek.

Ook schrijf ik brieven, waar mensen zich op kunnen abonneren: Scharrelpost.

Kleding van mijn label "Bespeling" is online te koop, en via mijn atelier. Ga naar www.bespeling.nl voor informatie hierover.

Als je vragen hebt over mijn werk, of op de hoogte gehouden wilt worden van presentaties, aarzel dan niet om contact op te nemen!

Hieronder kun je meer lezen over de achtergronden van mijn werk.




Hoe ik werk:

Ik combineer diverse disciplines (textiel, film, fotografie, tekenen, tekst, ruimtelijk) en uiteenlopende materialen, vaak door middel van detailgericht handwerk.
Ik ben altijd op zoek naar nieuwe manieren om me te uiten, gedreven door nieuwsgierigheid. Mijn projecten zijn experimenteel en passen zelden binnen bestaande kaders zoals die van de kunst- of de commerciële wereld.
Voor mij is er geen verschil tussen het maken van een werk voor een expositie, het ontdekken van een 'Wilde Tekening' die ontstaan is doordat takken van een boom steeds langs een stenen muur strijken, of het knutselen van een verrassing voor de bewoners van een van de huizen waarin ik 'Schoon' maak. Behalve dan dat het door de buitenwereld, mijn publiek, anders wordt beoordeeld.
Tot voor kort maakte ik alles binnen mijn projecten zelf, ik besteedde zo min mogelijk uit. Maar met de interactieve aspecten van mijn werk (zoals bij het project 'Humus') vraag ik nadrukkelijk ook andere mensen om deel te nemen aan het eindresultaat.

Hoe ik denk:

Ik zoom in op kleine dingen. Mijn fantasie gaat aan zodra ik me in details kan verliezen. Voor mijzelf is dit een noodzakelijke afleiding van het alledaagse, en een mogelijkheid om complexe zaken uit het leven op een fijngevoelige manier te onderzoeken. In het dagelijks leven ben ik doorgaans op zoek naar helderheid, naar de oorzaak van dingen, en ik kan me suf piekeren over hoe zaken precies in elkaar zitten, want ik krijg niet altijd een duidelijk antwoord. Verbeelding is misschien het enige veld waarin ik mysterie en helderheid kan laten samengaan. Dat ik bijvoorbeeld niet goed weet hoe twee individuen ideaal samen kunnen leven kan leiden tot werk over identiteitsverschillen (zoals 'Waar zij vandaan komt en Waar hij vandaan komt'.

Een deel van mijn vrije werk gaat over het menselijk lichaam en de natuur. De natuur is voor mij een hele sterke inspiratie: de genialiteit en verfijning van bijvoorbeeld een wandelende tak, prieelvogel of een woestijnroos vind ik zo verrassend, dat ik zin krijg om iets soortgelijks te maken.
Ik haal er ook rust uit, uit kijken naar de natuur: dat er organismes bestaan die maar een enkele dag leven, of juist vele honderden jaren, relativeert ons bestaan. De mens is volgens mij slechts een onderdeel van een veel groter organisme, en zou die positie meer kunnen erkennen. Dat probeer ik in ieder geval zelf te doen (zie bijvoorbeeld 'Bronchiën').

Ik maak me veel zorgen over onze maatschappij, die vind ik erg materialistisch en weinig oprecht. Daarom houd ik mijn hart vast bij de wetenschap dat de wereldbevolking zo snel groeit. Want kleinschaligheid, betrokken zijn bij wat je doet, daar geloof ik in!
Ik probeer te laten zien dat eigenheid iets is om trots op te zijn, en dat kwetsbaarheid een kwaliteit is.

Kortom: meerdere idealen, die ik via mijn werk wil laten spreken. Dat lukt niet altijd; soms raak ik erdoor in de war. Maar ook dan gebruik ik mijn werk als gedachtentuin om in te wandelen (zie bijvoorbeeld het onaffe project 'Feathernotes'). Aangezien ik heel zoekend te werk ga, zijn veel van mijn projecten nog in ontwikkeling. Het heeft jaren geduurd, maar tegenwoordig ben ik ook trots op de dingen die onaf zijn.

Hoe ik denk dat mijn werk werkt:

Ik maak vaak werk dat mijn persoonlijke gevoelens laat zien, en dat zich richt tot de tastzin. Ik ga ervanuit dat dit een intieme en geduldige benadering vraagt van de toeschouwer.
Het is niet mijn bedoeling om mensen te dwingen de dingen precies zo te zien als ik, maar wel om ze zo dichtbij te halen dat ze de kans krijgen om het uberhaubt op te merken. Aandachtig bezig zijn met details, inzoomen, maakt de wereld eindeloos groot. Ik hoop dat mijn werk anderen in contact brengt met hun eigen fantasie op dit gebied.











.
rozemarijn lucassen